Κλέλια Ρένεση: “Έχω βρεθεί σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας” – “Τι συμβαίνει με τους άντρες και λυσσάνε τόσο πολύ με τη βία προς τις γυναίκες;” (Βίντεο)

Μια πιο προσωπική πλευρά της ζωής της αποκάλυψε η Κλέλια Ρένεση, η οποία βρέθηκε καλεσμένη στην πρεμιέρα του «The 2Night Show» και συνομίλησε με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου.Η πρωταγωνίστρια της σειράς «Ντέρτι» μίλησε για την επιλογή της να κρατά αποστάσεις από τη δημοσιότητα, τα χρόνια της εφηβείας της, τις σχέσεις και τον έρωτα, αλλά και για την περίοδο που έζησε στην Ιταλία, όπου είχε φύγει για να σπουδάσει Ιατρική. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη μητρότητα και μίλησε ανοιχτά για τη βία κατά των γυναικών, αποκαλύπτοντας πως έχει βρεθεί και η ίδια σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας.

Κλέλια Ρένεαση: «Δεν είναι ότι δεν γουστάρω να μιλάω»

Η Κλέλια Ρένεση εξήγησε αρχικά γιατί δεν επιλέγει να εμφανίζεται συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές και να παραχωρεί συνεντεύξεις.

«Δεν είναι ότι δεν γουστάρω να μιλάω ή να δίνω συνεντεύξεις αλλά πιστεύω ότι αξίζει να μιλάμε, αν έχουμε κάτι να πούμε. Ίσως μπορείς να το πεις “ταπεινότητα”. Να βγαίνω με τόση συχνότητα και να λέω πράγματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο δεν νομίζω ότι έχω να πω», ανέφερε.

Ανατρέχοντας στα εφηβικά της χρόνια, περιέγραψε τον εαυτό της ως ένα παιδί που δυσκολευόταν να συμβιβαστεί με κανόνες και περιορισμούς.

«Στην εφηβεία ήμουν αγρίμι», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως μεγάλωσε στο Παγκράτι, ενώ γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. «Δεν μου άρεσε από μικρή ο περιορισμός, δεν μου άρεσαν οι κανόνες. Δεν χωρούσα στα “πρέπει” αλλά δεν είχα και ιδιαίτερη θέληση να κάψω το σύμπαν. Την ησυχία μου ήθελα, έπαιρνα την απόστασή μου».

Η ίδια μίλησε και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις ανθρώπινες σχέσεις, παραδεχόμενη: «Έχω μεγάλο πρόβλημα με τη μονιμότητα».

«Η αγάπη κρατάει για πάντα, μεταμορφώνεται και μετασχηματίζεται, άσχετα αν χωρίζουν οι δρόμοι. Το να κάθεσαι και να το λες όμως, “σ’ αγαπώ για πάντα”, είναι λίγο περιττό για μένα. Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι αλλάζουν, εξελίσσονται. Αν δεν εξελίσσεσαι, κάτι έχει χαλάσει μέσα σου», πρόσθεσε.

Η Ιταλία, η Ιατρική και η απόφαση να γίνει ηθοποιός

Η Κλέλια Ρένεση αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο που πέρασε στην Ιταλία, όταν αποφάσισε να σπουδάσει Ιατρική. Όπως περιέγραψε, τα φοιτητικά της χρόνια στο εξωτερικό αποτέλεσαν μια έντονη εμπειρία που την έφερε αντιμέτωπη με τον εαυτό της.

«Στα φοιτητικά μου χρόνια στην Ιταλία πέρασα δύσκολα. Κόβαμε το μπιφτέκι στα 6. […] Η ζωή για ένα παιδί στο εξωτερικό ήταν μια εμπειρία ζωής. Ήρθα αντιμέτωπη με τον εαυτό μου απέναντι σε τιτάνια πράγματα. Πήγα να σπουδάσω ιατρική και να αντιμετωπίσω εμένα. Δεν κατάφερα να σπουδάσω, η ιατρική θέλει τρομακτική αφοσίωση», εξομολογήθηκε.

«Φοβήθηκα, είδα πράγματα επάνω μου που δεν μου άρεσαν. Κατάλαβα ότι πήρα μαζί μου βαλίτσες από παλιά που δεν τις ήθελα και σιγά-σιγά τις άφησα. Με μάζεψαν πίσω οι γονείς μου, γιατί δεν περνούσα τα μαθήματα», συμπλήρωσε.

Η επιστροφή της στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολη. «Μετά την Ιταλία, ήταν μία πολύ γκρίζα και θλιβερή περίοδος της ζωής μου, ήμουν άνευ προορισμού και ονείρου», ανέφερε, εξηγώντας πως χρειάστηκε να αναζητήσει ξανά αυτό που πραγματικά την εξέφραζε.

Τελικά, η απάντηση ήρθε μέσα από τη δραματική σχολή.

«Ηθοποιός αποφάσισα να γίνω, γιατί ψιλοζήλεψα την κατάσταση γνωστών και φίλων που ασχολούνταν με το αντικείμενο. Πήγα σε μία σχολή και δεν ξαναβγήκα. Μάθαινα τον εαυτό μου, να τραβάω τον εαυτό μου σε όρια. Η δραματική τέχνη έχει μεγάλο γυμναστήριο αντίληψης, θέλει τσαμπουκά, ιδιαίτερη ευφυΐα και αυτό με εξιτάρισε πάρα πολύ», είπε.

«Με ό,τι έχω καταπιαστεί το έχω κάνει με φοβερή αφοσίωση και αγάπη», τόνισε.

Η μητρότητα και η θέση της για τη βία κατά των γυναικών

Μιλώντας για τη μητρότητα, η Κλέλια Ρένεση περιέγραψε έναν ρόλο που, όπως είπε, συνεχίζει να τον ανακαλύπτει καθημερινά.

«Εγώ πιστεύω ότι μάνα δεν έχω γίνει ακόμα. Μάνα θα μπορώ να με πω όταν “αποπαιδίσω”», ανέφερε, προσθέτοντας: «Έχεις μια ορθάνοιχτη καρδιά και αιμορραγείς 24 ώρες».

Η συζήτηση στράφηκε στη συνέχεια στη βία κατά των γυναικών, με την ηθοποιό να θέτει με έντονο τρόπο το ερώτημα για το τι οδηγεί ορισμένους άνδρες σε βίαιες συμπεριφορές.

«Τι συμβαίνει με τους άντρες, με τα αγόρια και λυσσάνε τόσο πολύ με τη βία προς τις γυναίκες; Είναι φόβος σίγουρα, φοβούνται τα θηλυκά, γι’ αυτό και πηγαίνουν να επέμβουν με βιαιότητα είτε στην ύπαρξή τους είτε στις αποφάσεις τους. Γιατί φοβούνται τα θηλυκά; Τι φοβούνται; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουν να το φοβούνται το θηλυκό και να αρχίσουν να το εκτιμούν;», αναρωτήθηκε.

Η ίδια αποκάλυψε πως έχει βρεθεί και προσωπικά σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας, μιλώντας για τη στάση που, κατά τη γνώμη της, πρέπει να έχει ένας άνθρωπος όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με επιθετική συμπεριφορά μέσα σε μια σχέση.

«Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ. Όταν ο σύντροφός σου δεν μπορεί να εξηγήσει με ψυχραιμία τα επιχειρήματά του στο τραπέζι και αρχίζει να χτυπάει ή να βρίζει, για μένα είναι λες και έχω ένα 5χρονο απέναντί μου. Μικραίνει τόσο πολύ ο άλλος στα μάτια μου, μου τελειώνουν οι ερωτήσεις και η αγάπη απέναντί του», είπε χαρακτηριστικά.