• Από τις πιο αθόρυβες μεταγραφές του τελικά ο Ολυμπιακός παίρνει τα περισσότερα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο κραυγαλέο παράδειγμα του Φρόϊλερ-από τον Σάλιακα έχουν έρθει και τα δύο διπλά του: Σέντρα του Σάλιακα, κεφαλιά του Ζότα στην Τρίπολη, 1-0. Κεφαλιά του Σάλιακα στη Λιβαδειά, 1-0!
• Το δε ωραίο με τον Έλληνα διεθνή δεξιό μπακ είναι ότι χθες στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό έπαιζε συνεχώς με το κεφάλι, κάτι για το οποίο δεν…φημίζεται, χωρίς όμως να είναι και κοντός για μπακ (1μ77).
Πρώτη κεφαλιά του ήταν μία έξυπνη πάσα προς τον Μάριους, με τον σέντερ φορ του Ολυμπιακού όμως να μην κάνει την κίνηση προς την μπάλα που έπρεπε να κάνει.
Δεύτερη κεφαλιά του ήταν άστοχη στο 81ο λεπτό από όχι κακή θέση.
Τρίτη κεφαλιά του ήταν εύστοχη στο 92ο λεπτό από ιδανική θέση. Κεφαλιά πολύ δυνατή, γεμάτη και άπιαστη από τη σέντρα του Φρόϊλερ.
• Ήταν αυτό που λέμε η τρίτη και φαρμακερή κεφαλιά του Σάλιακα, που έδωσε μία άλλη δυναμική στη δεξιά πλευρά του Ολυμπιακού με τις προωθήσεις του, τις σέντρες του και τις…κεφαλιές του βεβαίως βεβαίως! Ενώ κι αμυντικά όταν χρειάστηκε μπλόκαρε ένα σουτ του σέντερ φορ του Λεβαδειακού στο 69’, διώχνοντας την μπάλα σε κόρνερ.
• Ο Σάλιακας και την Τετάρτη κόντρα στη Γιαγκελόνια, παίζοντας βασικός για 81 λεπτά, είχε δώσει πολλά πράγματα στην ομάδα, τόσο ανασταλτικά, με καλά τάκλιν κι επεμβάσεις, όσο και δημιουργικά, με κάποιες επικίνδυνες μπαλιές και επιτυχείς συνεργασίες. Αλλά είχε χάσει τις εντυπώσεις με εκείνο το πολύ κακό τελείωμα από εξαιρετική θέση για γκολ, όπως και με ένα τραγικά άστοχο πιο μακρινό σουτ, συν κάποιες λάθος τοποθετήσεις στο οφσάϊντ.
• Τώρα πήρε τη ρεβάνς με το πολύτιμο γκολ στη Λιβαδειά και αυτό που πρέπει απαραιτήτως να κάνει είναι να βρει σταθερότητα στην απόδοση του, γιατί του λείπει πραγματικά η διάρκεια.
